25 yıl önce, 21 Aralık 1985'de Ramazan Avcı dazlakların saldırısına uğradı. Landwehr tren istasyonu yakınında dazlaklar, buluşma yerleri olan birahaneden çıkıp Avcı'ya, ağabeyine ve bir arkadaşına saldırdılar.
Ağabeyi ve arkadaşı son saniyede bir otobüse binerek kurtuldular. Naziler otobüse de saldırdı. Panik içinde caddeye fırlayan Ramazan Avcı'ya bir araba çarptı. Avcı, metrelerce havada uçup asfaltın üzerine düştü. En az üç dazlak yanına koşarak kendisini beysbol sopaları, balta sapları ve tekmelerle öldüresiye dövdüler. Avcı, girdiği komadan uyanmadan 24.12.1985'de hastanede öldü. Ölümünden bir kaç gün sonra oğlu dünyaya geldi. Çocuğa babasının adı verildi.
Bu cinayetten önce de 24.07.1985'de de, yine Hamburg'da Mehmet K. aşırı sağcıların saldırısına uğrayıp katledilmişti. Aşırı sağcılar Mehmet K.'yı, kafasını kalın bir beton kalıpla ezerek öldürdüler. Bu cinayet kamuoyunda neredeyse hiç duyulmadı.
O dönemde verilen tepkiler ve yapılan açıklamalar, bugün de ırkçı saldırılardan sonra yapılan açıklamaların aynısıydı. “Suçlular kafaları karışık, apolitik, alkollü, işyerlerini kaybetme korkusu yaşayan ve öldürdükleri kişiler tarafından provoke edilen zavallı gençler” denildi.
Ramazan Avcı'nın katilleri neonazi partisi FAP'nin çevresinden olmasına rağmen bu cinayette de resmi merciler “ırkçı bir motif yok” dediler. Bu tip saldırı ve cinayetlerin politika, medya ve adalet birimleri tarafından bu şekilde hafife alınması ırkçı odaklara güç verip, onları yeni saldırılar için cesaretlendirdi. Christian Worch, Thomas Wulff, Michael Kühnen, Jürgen Rieger gibi Hamburg’lu neonaziler rahat bir şekilde örgütlenmelerini geliştirip Alman neonazi camiasının ven önemli isimleri haline geldiler.
1980lı yıllarda “çok yabancı var”, 1990lı yıllarda “gemi doldu” gibi ırkçı kışkırtma ve söylemlerin devamını bugünki “uyumu reddeden ve Almanya'yı ele geçirmek üzere olan Müslümanlar” şeklinde sözlerde çok net bir şekilde görüyoruz.
1 Temmuz 2009’da Dresden adliye binasındaki Marwa al-Sherbiny cinayeti aşırı sağ kesimlerin Müslümanlara karşı yürüttüğü propagandanın bir sonucudur.
Son dönemlerde “Bilimsellik” kamuflajı altında geçmişin ırkçı tezleri tazelenerek sunuluyor. Özellikle toplumun orta sınıfının açık bir şekilde bu tezlere olan sempatisini dile getirmesi ve sözde “tabu yıkanların” cesaretini alkışlaması bizleri hiç şaşırtmıyor. Sosyal hakların yok edildiği, sermaye sahiplerinin kucaklarına milyarlar döküldüğü bir ortamda anti-islamcı ırkçı tartışma ortamı, yürütülen adaletsiz, sosyal dayanışmadan yoksun neoliberal politikalardan dikkati başka konulara çekmek için için bulunmaz bir fırsat. Siyasetçi sınıfının laflarına güvenimiz yok.
Bugün hiç bir şey 25 yıl önce Hamburg'da işlenen bu cinayeti hatırlatmıyor. Ramazan Avcı unutuldu. Kaltledilişinin 25. yılında Ramazan Avcı'yı anmak ve ailesiyle dayanışmamızı göstermek istiyoruz. Ramazan Avcı ile birlikte ırkçı şiddetin diğer kurbanlarını da anıp, onların anısını belleklerde tutmak istiyoruz. Resmi rakamlara göre Almanya'da 137'den fazla göçmen insan ırkçı cinayetlere kurban gitti. Gayri resmi rakamlar 137'den çok daha fazla.
Bir insan adı unutulduğu zaman gerçekten unutulur.
Ramazan Avcı’nın saldırıya ugradığı yerde anısına bir plaketin konulmasını ve meydanlığa Ramazan-Avcı-Meydanı adının verilmesini talep ediyoruz.
Susmak yok, Unutmak yok.
Ramazan Avcı'yı Anma İnisiyatifi, V.i.S.d.P. Yeter Artık, Landwehr 1, 20537 Hamburg
Initiative zu Gedenken an Ramazan Avci, V.i.S.d.P. Yeter Artık, Landwehr 1, 20537 Hamburg
Local group